Pechtold, Wilders en de Russen

Toen ik nog bij mijn ouders woonde, luisterden we tijdens de lunch op zaterdag vaak naar Radio 1. Meestal werd net Kamerbreed uitgezonden. Dit programma ging eind vorig jaar ter ziele, maar elders binnen en buiten ons parlement floreert helaas nog steeds een stompzinnig en kortzichtig soort onoprechtheid.

Een van de meest recente voorbeelden is de aanvaring tussen Pechtold (D’66) en Wilders (PVV) over een uitspraak van de eerstgenoemde uit februari van dit jaar, gedaan in de context van de affaire-Zijlstra. Pechtold aldaar: Ik moet de eerste Rus nog tegenkomen die zijn fouten zelf rechtzet.

Voor wat het waard is, lever ik nu enig commentaar.

1. Links- en rechtsdraaiende politici: Lees alstublieft deze column van Bart Nieuwenhuizen van het Openbaar Ministerie, neem hem ter harte en houd op met aangifte doen uit valse motieven!

2. Pechtold: Ondanks de door u gesanctioneerde euthanasering van de referendumwet had ik – voormalig D’66 stemmer, eens trouw, maar nooit weer – u slimmer maar vooral wijzer geacht.

De enkele mij bekende Russen zijn eerlijke mensen die ik graag mag. Met een van hen voerde ik afgelopen herfst een open tweegesprek over MH17, waarin we het niet altijd eens waren. Zoals wel vaker zegt de formele opstelling van een staat heel weinig over het karakter van zijn burgers. Wees dus niet zo’n ijdele flapdrop, draai niet om de zaken heen en geef toe dat de fout deze keer toch vooral bij u lag toen u voormalig minister Zijltra in februari uit opportunisme veel te lang de hand boven het hoofd bleef houden.

3. Wilders: Uw kleinzielig opportunisme wordt sleets. Nee, het OM beschermt geen “linkse vriendjes”, om in uw termen te spreken. Zoals hierboven onder 1. aangegeven, heeft het OM simpelweg wel wat beters te doen dan naar uw electorale pijpen te dansen. Dit laat onverlet dat u uiteraard niet vervolgd dient te worden voor uw “minder Marokkanen” uitspraak. Wat mij betreft mag iedereen alles – ja, echt alles – zeggen, ook al kwalificeert hij zich daarmee als randdebiel.

Verder rest me nog de hoop uit te spreken dat de Russische daders van de moord op de passagiers van MH17 tot op het hoogste niveau zullen worden vervolgd en – bij waarschijnlijk uitblijven van zulke vervolging – net als hun slachtoffers op de meest ellendige wijze hun einde mogen vinden. Met het vermogen tot zelfreflectie van “de Rus” in het algemeen heeft dit sentiment echter geen snars te maken.